Verdwenen post mag deelnemer niet duur komen te staan
Steenvoorden ziet in zijn bemiddelingspraktijk regelmatig discussies over post die niet is ontvangen, verkeerd is bezorgd of intern op de verkeerde afdeling belandde. De gevolgen zijn soms fors. Een pensioen kan later ingaan dan gewenst, een overlijdensdekking kan vervallen of een deelnemer loopt beleggingsverlies op bij een vertraagde waardeoverdracht. Wat wel of niet is ontvangen, valt zelden te bewijzen. Fondsen gaan er vaak van uit dat hun post goed is verzonden. Staat een brief niet in hun systemen, dan leggen ze de oorzaak buiten het fonds.
Steenvoorden roept pensioenfondsen op per geval te onderzoeken wat er mis kan zijn gegaan en wat dat voor de deelnemer betekent. Daarna kunnen ze beoordelen of herstel of coulance passend is. Ook vraagt hij fondsen hun postbeleid door te lichten: belangrijke brieven aangetekend versturen, herinneringen sturen als een reactie uitblijft en vaker mail of telefoon gebruiken. Deelnemers doen er goed aan belangrijke formulieren ook aangetekend te versturen en te controleren of er een ontvangstbevestiging komt. Een goede afhandeling draait daarmee niet alleen om regels, maar vooral om een redelijke verdeling van de bewijslast.
Dit is een samenvatting van het volledige artikel op de site van de Geschilleninstantie Pensioenfondsen.
