Er zijn opvallend grote verschillen tussen de behaalde rendementen van verschillende Nederlandse pensioenfondsen

Inleiding

Eerder schreef Sijb Bartlema op Me Judice dat Nederlandse pensioenfondsbeleggers slechte beleggers zijn. Klopt deze stelling? En zo ja, waar komt dit door? In dit artikel ga ik na hoe de rendementen van de pensioenfondsen zich hebben ontwikkeld sinds 2015[1]. In de bijlage (download) zijn alle onderzochte pensioenfondsen (120) met een aantal kenmerken opgenomen naar rangorde van het totale rendement.

Bij dit vraagstuk moet rekening gehouden worden dat de allocatie van pensioenbeleggingen gericht moet zijn op reële rendementen, dat wil zeggen het rendement aangepast voor inflatie. Het idee is dat dit kan worden gerealiseerd door het aankopen van reële obligaties, waarbij de inflatie automatisch wordt gecorrigeerd. Reële obligaties zijn echter nauwelijks beschikbaar voor de Nederlandse pensioenfondsen. De focus op obligaties miskent het feit dat aandelenrendement op langere termijn compensatie voor inflatie biedt. De nogal binaire opvatting van Bodie wordt niet algemeen gedeeld, maar in de praktijk in meer of mindere mate wel gevolgd bij een aantal Nederlandse ondernemingspensioenfondsen door de keuze van een laag percentage zakelijke waarden. Opvallend is dat diezelfde pensioenfondsen veelal een hoge premiedekkingsgraad (PDG) hanteren[2]. Vanuit de loonruimte bezien zijn dit dure pensioenen.

[....]